www.mihanblog.com

برای ساخت وبلاگ در میهن بلاگ به سایت میهن بلاگ مراجعه کنید http://www.mihanblog.com سپس در صفحه باز شده بر روی قسمت ثبت نام کلیک کنید.

بعد از وارد شدن در قسمت ثبت نام صفحه ای مطابق شکل زیر مشاهده می کنید که باید جاهای خالی را پر کنید

خب برای پر کردن آنها باید اعمال زیر را انجام دهید :

 

آدرس وبلاگ : اول باید یک نام برای وبلاگ خود انتخاب کرده و در این قسمت تایپ کنید در ضمن فراموش نکنید که نام وبلاگ شما نباید در میهن بلاگ موجود باشد در آن صورت میهن بلاگ به شما اخطار می دهد.

 

عنوان وبلاگ : در این قسمت عنوان وبلاگ خود را بنویسید

نام :دراین قسمت میتوانید نام نویسنده راوارد کنید

نام خانوادگی:دراین قسمت میتوانید نام خانوادگی نویسنده راوارد کنید

 

نام کاربری : در این قسمت همان نام وبلاگ خود را دوباره تایپ کنید

 

رمز عبور : برای ورود به قسمت مدیریت وبلاگ خود یک رمز در نظر گرفته و در این قسمت قرار دهید

 

تکرار رمز عبور : در این قسمت رمز عبور خود را دوباره یاداشت کنید

 

مطابق شکل زیر :

پس از کامل کردن این مرحله بر روی کلید  ثبت نام  کلیک کنید. حال اگر نام وبلاگ شما تکراری نباشد یک خوش آمد گویی مطابق شکل زیر برای شما ظاهر می شود

بعد از مشاهده تصویر بالا و اطلاعات ثبت نام میتوانید با کلیک کردن روی متن برای ورودبه سایت باید اینجا کلیک شود     واردمرحله بعدی شوید.

دراین قسمت با وارد کردن رمزعبوری که موقع پرکردن فرم دادین را وارد کنید تا وارد بخش مدیریت وبلاگتان شوید

سرویس میهن بلاگ از 2 سیستم برای دسته بندی پست ها استفاده می کنه. این روش دسته بندی رو توی هیچ سرویس وبلاگ ایرانی نمی بینید و فقط توی بعضی سرویس های خارجی ازش استفاده می کنن که این نشون میده میهن بلاگ واقعا یه سر و گردن جلوتر از همه هست.

1. نوع اول: طبقه بندی یا همون موضوعات
در این نوع - که خیلی عادی هم هست - میام یک یا چند موضوع انتخاب می کنیم و میگیم که این پست جدید ما مربوط به این موضوعات هست. این موضوعات رو خودمون قبلا ایجاد کریم. یعنی ثابت هستند و می تونن چندین پست داشته باشن. اگه ما موضوعی رو پاک کنیم نام اون موضوع از لیست موضوعات پست ها حذف میشه و به خود پست ها آسیب نمیرسه. نحوه ی ساخت موضوع جدید رو در آخر بیان می کنم.

2. نوع دوم: برچسب
این بر چسب ها دنیای عجیبی دارن. من خودم به شخصه خیلی دوسشون دارم! این روش دسته بندی تا الآن که تو هیچ سرویس ایرانی غیر از میهن بلاگ نیست. این برچسب ها رو در همون زمان ارسال پست باید بسازیم. هر پست برپسب های مخصوص به خودش رو داره. اگه دقت کنین توی بخش برچسب های Cache که سمت راست تصویر توی Section چهارم زبانه ی آخر هست برچسب ها با اندازه های مختلفی نوشته شدن. بعضی ها بزرگ تر و بعضی ها کوچیک تر. هر چقدر که اندازه ی یک برچسب بزرگ تر باشه تعداد پست هایی که اون برچسب رو روی خودشون دارن بیشتره! ما می تونیم چند پست رو برچسب های یک سان بزنیم. همون طور که من به چند تا از پست هام برچسب یکسان زدم. این برچسب ها به موتورهای جستجو گر کمک می کنه تا بهتر وبلاگ شما رو کنکاش کنن. و این باعث میشه وبلاگ شما از طریق موتورهای جستجو گر شما رو بیشتر پیدا کنن و آمار بازدید وبلاگتون میره بالا!

حالا بریم سر اصل مطلب...
ارسال یک پست جدید

بعد از اینکه وارد بخش مدیریتی وبلاگ میشیم در سمت راست تصویر یه منوی مدیریتی قرار میگیره که تمام کارهای بلاگ رو می تونیم از اونجا انجام بدیم.
مثل شکل زیر از Section پست ها روی زیر منوی ارسال پست جدید کلیک می کنیم تا به صفحه ی ارسال پست جدید بریم.



در صفحه ی ارسال پست جدید اولین چیزی که می بینید یه کادر بزرگ برای ارسال مطلب هست به اضافه یه کادر کوچیک بالای اون برای قرار دادن عنوان مطلب.



همون طور که توی عکس بالا می بینین چهارم قسمت رو علامت گذاری کردم. قسمت اول که کاملا مشخصه کارش چیه. اونجا باید عنوان پست رو قرار بدیم. در بخش دوم که بخش اصلی پست ماست باید متن پست جدیدمون رو بنویسیم. یه ویرایش گر تقریبا حرفه ای و خوب هم داره که کارمون رو خیلی راحت می کنه.
لازمه که این جا یه توضیح کوچولو بدم.
تو تمام سرویس های وبلاگ نویسی چه ایرانی و چه خارجی متن های ارسالی رو 2 بخش می کنن. بخش اول پر کردنش اجباریه! (همین کادر بزرگ)
دلیلش اینه که ما اگه قرار باشه تمام متن های بلند و بزرگمون رو توی همون صفحه اول قرار بدیم سر آخر یه صفحه ی اول بسیار بلند داریم که بازدید کننده هیچ وقت حوصله ی رفتن به آخر صفحه رو نداره! پس بهتره که متنمون رو به 2 بخش تقسیم کنیم. حالا این بخش اول می تونه چند خط اول کل متن باشه، می تونه خلاصه ای از کل متن باشه و حتی می تونه یه مقدمه باشه. اگه به همین پست دقت کنین من توی صفحه ی اول فقط مقدمه رو قرار دادم.
در هر حال طبق میل خودتون این کادر رو پر کنین.
توی بخش شماره 3 یه گزینه وجود داره. اگه این گزینه رو تیک بزنیم می تونیم منبع HTML متنی که تا حالا وارد کردیم رو ببینیم. قضیه خیلی ساده هست. ما هر چیزی ککه قرار بنویسیم در پست پرده یک فایل HTML هست. پس ما اگه بخوایم کارای هیجان انگیز بکنیم که ویرایش گر از پسشون بر نیاد می تونیم هر جا که خواستیم به صورت کاملا HTML ی پستمون رو بنویسیم و بعد توی منبع HTML ویرایش گر میهن بلاگ کپی کنیم و بعد به حالت نمایش معمولی بر گردیم. خیلی راحت و خیلی خوش مزه...!
اگه متنتون بلنده و می خواین اونو به 2 بخش تقسیم کنین (همون طور که قبلا گفتم) با کلیک روی بخش شماره 4 یه کادر دیگه واستون باز میشه!



اگه توی کادر دوم متنی وارد کنین پس باید لینکی آخر متن اول قرار بگیره تا بازدیدکننده رو به ادامه مطلب راهنمایی کنه. مثل همین پست که متن دکمه این بود: "ببینین چه می کنه این محمد خان..." در حالت پیش فرض این متن "ادامه مطلب" هست.


طبقه بندی
بخش بعدی همونی هست که در موردش صحبت کردم. موضوع یا طبقه بندی پست.
از موضوعاتی که توی بخش موضوعات ساختیم اینجا می تونیم استفاده کنیم.
وقتی مطالب توی موضوعات مختلف قرار بگیرن با کلیک روی لینک اون موضوع تمام مطالبی که در اون مورد هستن لیست میشن.



ما اینجا 2 تا لیست داریم. لیست اول که حاوی تمام موضوعات هست و لیست دوم موضوعاتی هستن که ما برای پستمون انتخاب می کنیم.
واسه انتخاب موضوعات کافیه روی اون ها توی لیست اول دابل کلیک کنیم و یا اونو انتخاب کنیم و دکمه ی اضافه رو بزنیم. اگه خواستین موضوعی رو از روی پست بر دارین روی اون موضوع توی لیست دوم دابل کلیک کنین یا بعد از انتخاب روی دکمه ی حذف کلیک کنین. همین!

برچسب
در مورد بخش بعد هم توضیح دادم. بر چسب یا ابرچسب ها که خیلی هم مفید هستن. کافیه عنوان هر برچسب رو وارد کنیم و اینتر بزنیم. البته می تونیم بر چسب ها رو جدا جدا یا با هم وارد کنیم. فرقی نمی کنه. اما اگه بخوایم با هم وارد کنیم باید بین هر برچسب یه کاما بذاریم.
وقتی یه بر چسب اضافه می کنیم زیر جعبه متن قرار میگیره و ما می تونیم با کلیک روی علامت ضرب کنار هر برچسب اونو حذف کنیم. خیلی راحت و سریع



دنبالک ها
گاهی ما متن ارسالی مون رو از جایی گرفتیم و می خوایم مردونگی کنیم و آدرس منبع رو بنویسیم. یا شاید قبلا پستی مربوط به این پست توی بلاگمون داریم و فکر می کنیم بهتره خواننده ها اون جا رو هم بخونن.
در هر صورت اگه ما بخوایم لینکی رو به این پست اضافه کنیم راه حلش توی بخش "لینک های مرتبط" هست. اصطلاحا به این بخش می گن دنبالک.
طرز کارش کاملا واضحه. عنوان در فیلد عنوان و آدرس در بخش آدرس و بعد اینتر. یادتون نره این اینتره خیلی مهمه و باید حتما زده بشه



بخش مهم نظرات
بخش بعدی نظرات هست که خیلی هم مهمه. چون رابط ما با خواننده ها هست.
طبق معمول ساختاری بسیار راحت و ساده داره.

قسمت اول که متن لینک نطرات هست. شما می تونین تنظیم کنین که لینک ارسال نظر چه متنی داشته باشه.
مثلا "شما هم نظرت رو بگو" یا "تو چی فکر می کنی؟" یا هر چیز جذاب دیگه ای. البته من میذاریم همون "نظرات" بمونه.

قسمت دوم نحوه ی نظر خواهی هست. گاهی ما برامون مهمه که خواننده ها هر نظری رو ارسال نکنن. واسه همین می تونیم این قسمت رو روی "نظرات بس از تایید نمایش داده شوند" بذاریم. و یا گزینه های دیگه که کاملا مشخص هستن.

قسمت آخر در بخش نظرات هم که مدت زمان دریافت نظرات هست. مثلا ما گاهی نظرات خواننده ها رو تا 1 ماه آینده لازم داریم و بعد از اون نه پس بخش نظرات رو تا یک ماه باز میذاریم.
مثلا میگیم هر کس امروز روی این پست نظر بده بهش مثلا اکانت رایگان وب سایت رپیدشیر میدم. اون جوری ما می تونیم این قسمت رو روی گزینه ی "تاریخ دقیق نظرخواهی را انتخاب می کنم" قرار بدیم و بعد تاریخ رو امروز بذاریم. به این صورت وقتی امروز تمام شد دیگه بخش نظرات بسته میشه!



و حالا جزئیات پست ...
آخرین بخش، بخش جزئیات هست که 2 قسمت مهم داره.
البته یه گزینه قبل از هر چیز هست که اگر این گزینه رو تیک بزنیم در صورتی که برای کاربر (خودمون) عکسی قرار داده باشیم عکس اون در اول پست قرار میگیره.
بخش مهم اول مربوط به تاریخ ارسال پست هست. ما می تونیم با انتخاب تاریخ گزشته نشون بدیم که این پست رو یه مدت پیش ارسال کردیم. و می تونیم با قرار دادن تاریخ در آینده کاری کنیم تا پست به حالت خواب زمستانی بره و در واقع در آینده به صورت خودکار ارسال بشه.
با این کار می تونی تعداد زیادی پست رو ارسال کنیم اما هر کدوم رو در تاریخی خاص نمایش بدیم. اینجوری بازدیدکننده ها همیشه به وبلاگ ما سر میزنن.
تاریخ ها نسبت به تاریخ سرور سنجیده میشن. تاریخ سرور هم کاملا قابل مشاهده هست و من هم با فلش قرمز نشونش دادم.
زیر این تاریخ ها 2 گزینه هست. اگه گزینه ی انتشار زده بشه مطلب ارسال میشه حالا با هر تاریخی که باشه سر موعد مقرر ارسال میشه. اما اگه گزینه ی چرک نویس رو بزنیم مطلب اصلا هیچ وقت ارسال نمیشه و ذخیره میشه تا بعدا تکمیلش کنیم.



کلمه عبور
بخش دوم جزئیات چیزیه که من یکی که تا حالا جایی ندیده بودم. ممکنه گاهی بخوایم یکی از پست هامون رو واسه یه سری افراد خواص ارسال کنیم.
می تونیم روش پس ورد بذاریم. و بعد پسورد رو به هر کی دوست داریم بدیم تا این مطلب رو بخونه!
خیلی ایده ی خوبیه. درسته؟
من که این بخش رو خیلی دوست دارم، هر چند هنوز نیازی بهش پیدا نکردم.